zij-verhalen: Gabriëlle ‘Coco’ Chanel

Wist jij dat een vrouw in grote mate de vrouwenmode van de 20ste eeuw bepaalde? Gabriëlle ‘Coco’ Chanel bevrijdde de vrouw van het korset en schonk haar eenvoudige, gemakkelijke zittende kledij. Klassiekers als haar ‘kleine, zwarte jurkje’ en Chanel N° 5 gaan nog steeds mee.

Niemand kon in 1883 vermoeden dat het kleine meisje dat Eugénie Devolle en Albert Chanel op de wereld zetten, zou uitgroeien tot een van de meest invloedrijke personen uit de 20ste eeuw. Als kind van een wasvrouw en een marktkramer in werkkledij en ondergoed leek Gabriëlle Chanel gedoemd tot een anoniem bestaan. Bovendien werd ze, na de dood van haar moeder, samen met haar zussen in een streng klooster voor arme kinderen grootgebracht. Ze leerde er echter naaien en toonde de rest van haar leven zoveel doorzettingsvermogen en opportunisme dat ze bij haar dood in 1971 een mode-imperium en een sterk veranderde vrouwenmode naliet.

Coco Chanel hoopte aanvankelijk een carrière in het theater, als zangeres en danseres, uit te bouwen. Ze treedt als jonge vrouw op in Moulins en Vichy en krijgt in die periode haar bijnaam ‘Coco’, naar een van haar liedjes. Met haar energieke uitstraling oogst ze enig succes, maar een doorbraak blijft uit. Haar stem is niet sterk genoeg. Al vlug bergt ze daarom deze carrièreoptie op.

In 1913, opent ze met haar geliefde, de rijke Arthur ‘Boy’ Capel, haar eerste boetiek in Deauville. Ze verkoopt er de eenvoudige, gemakkelijk zittende kledij in jersey en tricot die ze zelf al jaren draagt. Haar kledingstijl wordt sterk beïnvloed door de toenmalige vrijetijdskleding voor mannen. De blauwwitte zeemansblouse en het Chanelensemble dateren uit die tijd. De kledinglijn wordt, ondanks en tegelijk net door de wereldoorlog, een groot succes. Vrouwen kennen immers een grotere vrijheid en vragen comfortabele kledij. Dezelfde eigenschappen zorgen ervoor dat Chanel populair zal blijven bij moderne vrouwen.

Tijdens het interbellum creëert Chanel nog enkele klassiekers voor de moderne vrouw. Ze ligt aan de basis van de garçonne-look en ontwerpt het ‘zwarte jurkje’. Daarnaast verwerkt Chanel etnische motieven in haar moderne kledij. Ze werkt hiervoor samen met het borduuratelier van de uitgeweken Russische aristocrate groothertogin Maria Pavlovna. In 1920 ontwikkelt ze haar beroemde parfum Chanel N° 5. Het bevat niet minder dan 128 elementen en is samengesteld door Ernest Beaux, wiens vader nog aan het hof van de tsaar had gewerkt. Chanel zorgt er eveneens voor dat fantasiejuwelen een geliefd alternatief worden voor echte juwelen.

Wanneer de Tweede Wereldoorlog uitbreekt, sluit Chanel haar modehuis. Ze begint een affaire met een Duitse officier en wordt verdacht met de nazi’s samen te werken. Ze valt daardoor in ongenade bij de Parijzenaars.

Toch besluit Coco in de jaren 1950 opnieuw aan de slag te gaan. De heersende ‘New Look’ met wespentailles, uitwaaierende rokken en schoudervullingen bevalt haar helemaal niet. Ze is er rotsvast van overtuigd dat moderne vrouwen tegen dit mannelijke model zullen rebelleren. Haar eigen collectie wordt in eigen land lauw onthaald, maar verkoopt uitstekend aan Amerikanen en Britten. Ze ontwerpt in 1955 haar laatste klassieker, de 2:55 Chanel handtas.

Coco Chanel was naast ontwerpster een zeer gedreven zakenvrouw. Ze hield de touwtjes zoveel mogelijk in eigen handen. Wanneer haar personeel in 1936 staakt, weigert ze toegevingen te doen en ontslaat ze zelfs 300 werkneemsters. Dit maakt haar zeker niet populair. Medevennoten koopt ze zo snel mogelijk uit (als ze kan). Haar boetieks, waarin ze zowel kleding, accessoires en parfum verkoopt, vormen de blauwdruk voor de mode-imperiums die na haar opgericht worden. Met haar kostuums voor theater en film vervaagt ze de grens tussen mode en de kunstwereld.

Geplaatst in Nieuws en getagd met , , .

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.