zij-verhalen: Eleanor Roosevelt

Wist je dat Eleanor Roosevelt mee aan de basis lag van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens?

In 1884 wordt in de New Yorkse high society Eleanor Anna Roosevelt geboren. Hoewel ze in rijkdom opgroeit, engageert ze zich als tiener al als vrijwilliger in de arme New Yorkse buurten.

In 1902 ontmoet ze haar verre neef Franklin Delano Roosevelt, met wie ze in 1905 trouwt en uiteindelijk zes kinderen zal krijgen. Ze plooit echter niet voor de norm van huisvrouw en moeder-aan-de-haard en blijft actief, o.a. binnen de Democratische Partij en de Women’s Trade Union League. Eleanor Roosevelt wordt er een echte voorvechtster van vrouwenrechten, met grote aandacht voor hun arbeidsvoorwaarden, scholing, gezondheid en welzijn.

Haar sociale bewogenheid trekt de aandacht van het Amerikaanse volk en die populariteit komt de politieke carrière van haar man zeker ten goede. Na zijn aantreden als president van de Verenigde Staten in 1933, dreigt het keurslijf van een stille presidentsvrouw in de schaduw van haar man. Maar dat is buiten Eleanor gerekend, die voor een geheel nieuwe invulling van de titel ‘First Lady’ kiest. Trouw aan haar ambities, principes en sociaal engagement wordt ze een echt rolmodel voor vrouwen, in een tijd waarin zij nauwelijks buitenshuis werken en de vrouw aan de haard de norm is. Haar woorden en acties handelen vaak over de positie van vrouwen in de samenleving en moedigen hen aan te dromen van een leven buiten het huiselijke kader. Als First Lady houdt ze haar eigen persconferenties in het Witte Huis, waar mannelijke journalisten niet welkom zijn. Hun vrouwelijke collega’s worden op dat moment nog steeds gediscrimineerd, en Eleanor wil hen een eigen stem geven in het harde mediawereldje.

Omdat gelijkwaardigheid en rechtvaardigheid essentieel zijn voor Eleanor Roosevelt, pleit ze ook voor de Afro-Amerikaanse zaak. Ze speelt een belangrijke rol in de burgerrechtenbeweging, wat door blank Amerika niet altijd toegejuicht wordt. Maar Eleanor leeft volgens haar eigen principes, niet die van de goegemeente.

Het overlijden van haar man in 1945 beperkt haar geenszins in haar ambities en ze blijft zich inzetten voor de zwakkeren in de maatschappij. President Harry Truman, de opvolger van haar man,  stelt haar na de Tweede Wereldoorlog dan ook aan als Amerikaans afgevaardigde voor de Verenigde Naties. Als voorzitter van de Commissie voor de Rechten van de Mens wordt ze in 1948 een van de architecten van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens. Ze beschouwt deze Verklaring zelf als haar grootste verwezenlijking en noemt hem “een internationale Magna Carta voor de hele mensheid”.  Eleanor Roosevelt blijft als bezielde mensenrechtenactiviste actief in de VN tot 1953, en keert er in 1961 op vraag van president John F. Kennedy terug als voorzitter van de VN-Commissie voor de Status van de Vrouw.

Haar gezondheid laat haar echter in de steek, en ze sterft in 1962 aan beenmerg-tuberculose. Ze wordt begraven in aanwezigheid van presidenten Truman, Eisenhower en John F. Kennedy, een eer die slechts weinigen gegund is.

Eleanor Roosevelt was de iconische Amerikaanse First Lady van 1933 tot 1945, aan de zijde van president Franklin Delano Roosevelt. Ze was een voorvechtster van de rechten van de mens, en van vrouwen en Afro-Amerikanen in het bijzonder. Haar humanitaire werk, diplomatiek talent en tomeloze inzet leverden haar niet alleen het respect van de politieke elite op, maar ook de liefde van het gewone volk. Ze is een van de meest bewonderde vrouwen van de twintigste eeuw.

 

 

Geplaatst in Nieuws en getagd met , , .

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.