zij-verhaal: Zaha Hadid

Een visionair moet heel wat geduld hebben voor het publiek zijn/haar ideeën oppikt. Dat geldt zeker voor Zaha Hadid, de visionaire architecte van o.a. het Londense Olympische zwembad.

Zaha Hadid werd in 1950 in Bagdad geboren. Ze bracht haar jeugd door in een van de eerste door Bauhaus geïnspireerde gebouwen in de Iraakse hoofdstad. Modernisme werd toen in het Midden-Oosten geassocieerd met glamour en progressief denken.

Na haar studies aan de Londense School of Architecture ontwikkelt ze een heel eigen, moderne stijl. Waar het klassieke modernisme voor een eenvoudige, zakelijke stijl gaat, ontwerpt Hadid complexe, futuristische gebouwen. Omwille van hun golvende lijnenspel worden ze vaak als erg vrouwelijk omschreven. De constructies lijken fysiek onmogelijk, maar ingenieur Peter Rice gelooft in Hadids visie en zorgt ervoor de gebouwen effectief gerealiseerd worden.

Hij is lange tijd een van de weinige insiders die Zaha Hadids talent zien. De architecte kan haar unieke, deconstructivistische visie in het begin enkel in schilderijen en kleine projecten tonen. Tegelijk doceert ze aan verschillende prestigieuze scholen.

Het tij keert vanaf de jaren 1990. Steden en culturele instellingen willen zich steeds meer via spektakelarchitectuur profileren. Het onderstreept hun moderne karakter en lokt massa’s bezoekers. Zaha Hadids ontwerpen beantwoorden hier perfect aan. In 1994 wint ze de wedstrijd voor de bouw van een nieuw operagebouw in Cardiff. Haar ontwerp, een glazen structuur die zich rond de eigenlijke operazaal slingert, is echter te radicaal voor het publiek en de pers. Het project zal nooit gerealiseerd worden.

Gelukkig durven anderen wel de stap te zetten. Hadid ontwerpt o.a. de Mind Zone voor het Millennium Dome (1999) in Londen, het Rosenthal Center for Contemporary Art (2003) in Cincinnatti (VS) en de Bergisel skischans (2002) bij Innsbruck in Oostenrijk. Ook in België staan twee projecten van haar op stapel: het nieuwe station van Heist en het Havenhuis in Antwerpen.

Het blijft niet bij bouwwerken. Zaha Hadid vertaalt haar ideeën ook in interieurs, wagens en kleding. Ze ontwerpt Z.CAR, een opvallende driewieler die op waterstof rijdt. Fashionista’s kennen haar misschien omwille van haar futuristische schoenen voor Lacoste. De lijst is lang en breidt steeds uit naarmate Zaha Hadids populariteit groeit. Haar architectenbureau stelt intussen 350 mensen tewerk om alles te bolwerken.

De Brits-Iraakse architecte breekt door in het mannenbastion dat toparchitectuur vaak is. Ze verzamelt massa’s prijzen, waaronder de Pritzker Price in 2004. De prijs geldt als een soort Nobelprijs voor architectuur. Zaha Hadid is de eerste en, met Kazuyo Sejima, enige vrouw die de prijs heeft gewonnen.

Geplaatst in Nieuws en getagd met .

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.