zij-verhaal: Darya Safai

Actievoeren voor gelijke rechten v/m. Bij zij-kant is het dagelijkse kost. Toch kunnen we ’s avonds gewoon naar huis. Niet zo in de Islamitische Republiek Iran. Activiste Darya Safai werd in 1999 door de Geheime Garde opgepakt. Toen ze vrijkwam, vluchtte ze naar België. Dit najaar haalde de ondertussen succesvolle tandarts de media met haar actiegroep Let Iranian women enter their stadiums.

Alles begon nochtans normaal voor de kleine Darya. Ze werd geboren in 1975 in een vrij Teheran, waar vrouwen nog minirokjes droegen, rookten en een glas dronken. Maar vier jaar later werd de pro-westerse sjah verdreven en greep ayatollah Khomeini de macht. De Islamitische revolutie veranderde het leven van vrouwen voorgoed. Plots moesten ze zich bedekken op straat -ook de lagereschoolmeisjes- , mochten ze alleen gaan werken met toestemming van hun man en verloren ze zowat al hun rechten. Sportwedstrijden werden een exclusieve mannenzaak.

Studentenprotesten

Darya droomde ervan haar haar los te dragen, te fietsen, te doen wat ook jongens deden. Gelukkig mocht ze wel naar de universiteit. Tijdens haar laatste jaar Tandheelkunde broeide de opstandigheid. De Geheime Garde van Khomeini liet intellectuelen en andersdenkenden ‘verdwijnen’. In 1999 trokken de studenten massaal de straat op tegen het repressieve regime. Darya nam actief deel, haar man Saeed was één van de studentenleiders.

Hel

Na vier dagen greep het regime in en werden de manifestanten van de straten geveegd en sommigen vermoord. Saeed vluchtte zonder te zeggen waarnaartoe. Darya werd opgepakt. 24 dagen bracht ze door in een piepkleine cel, elke dag werd ze ondervraagd. Doordat er een enorme borgsom voor haar werd betaald, kwam ze vrij, maar de hel duurde voort. Darya werd overal gevolgd. Verstopt in een kofferbak kon ze naar Saeed worden gebracht, die haar zei naar België te vluchten. Darya stak de grens over, Saeed trok de bergen in. Het koppel vond elkaar in ons land.

Actiegroep

Darya behaalde opnieuw haar tandartsendiploma en heeft vandaag met haar man een bloeiende praktijk. Maar de strijd is niet gestreden. De repressie in Iran gaat immers onverminderd door. In 2014 stichtte Darya daarom de actiegroep Let Iranian women enter their stadiums. Met spandoeken laat ze van zich horen en wijst ze de wereld erop dat vrouwen in Iran als tweederangsburgers worden behandeld.

Geen excuus

Daarom reageerde ze ook zo hevig op de foto die voetballer Mahmoud ‘Trezeguet’ Hassan via sociale media verspreidde in september. Hierop waren alle vrouwen in het Constant Vanden Stockstadion gewist. De excuses waren flauw en Anderlecht deed het voorval af als “een ongelukkige post”. Daar nam Darya geen genoegen mee. Ze voelde de repressie die haar naar België had verjaagd opeens angstwekkend dichterbij komen.

Religie is geen excuus voor discriminatie, poneerde ze in de media. Ze voelt het als haar plicht om de onderdrukte vrouwen in haar vaderland te helpen, en ervaart de vergoelijkende houding in België op dezelfde extremistische uitingen dan ook als een kaakslag. Vrouwen wissen (op een foto en bij uitbreiding in het openbare leven) is niet onschuldig, en “een strijd voor vrouwenrechten, is een strijd tegen fundamentalisme.”

Ze eiste een strenge veroordeling van Anderlecht en werd een opiniemaker rond vrouwenrechten en de islam. Zopas verscheen haar boek Lopen tegen de wind. Laat Iraanse vrouwen in hun stadions. Eens een actievoerder, altijd een actievoerder.

 

 

Geplaatst in Nieuws.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.