Gezocht: femanisten

Internationale Mannendag 2016

mannendag-2016Op 19 november is het Internationale Mannendag, een dag die zij-kant enkele jaren geleden voor het eerst in de schijnwerpers zette. Op die dag dopen we onze vrouwenbeweging zij-kant voor één dag om naar ‘HIJ-kant’. Wij vinden immers dat gelijke kansen tussen vrouwen en mannen in twee richtingen werken en mannen ook feminist kunnen zijn, of beter: femanist. Dit jaar vieren we mannendag met een feestelijk event op vrijdag 18 november en een nieuwe publicatie: ‘Gezocht: femanisten’.

Op 18 november is The Brewdog in Brussel de place to be voor alle feministische mannen en vrouwen. Op die dag organiseert mannenbeweging-voor-een-dag HIJ-kant een Mannendag-event met een optreden, een panelgesprek en de presentatie van de publicatie ‘Gezocht: Femanisten’, een overzicht van de hedendaagse literatuur over mannen en feminisme en een reeks interviews met bekende en minder bekende mannen en hun visie op het feminisme van vandaag.

Het opzet is er een open, sympathiek en participatief gebeuren van te maken, voor mannen én vrouwen, met een pittig panelgesprek met o.m. Frank Van Massenhove, Bart Eeckhout, Marc Reynebeau en Wim Slabbinck en een optreden van Pieter Embrechts en Stijn ‘De Vlaamse Prince’. We sluiten af met een happy network hour, waar we onze verschillen samen vieren.

Praktisch

  • Vrijdag 18 november 2016
  • 15u-17u (en later)
  • Locatie: Brewdog (tegenover Centraal Station Brussel)
    Putterij 20, 1000 Brussel (http://www.brewdog.be/location)

Programma

  • Welkom door zij-kant voorzitter Inga Verhaert en het ‘hij-kant trio’
  • Presentatie van de publicatie ‘Gezocht: femanisten’
  • Panelgesprek ‘Mannen en feminisme’ (met o.m. Frank Van Massenhove, Bart Eeckhout, Marc Reynebeau en Wim Slabbinck)
  • Optredens van Pieter Embrechts en Stijn ’de Vlaamse Prince’ Vandeputte
  • Happy network hour
  • Facebookevent: https://www.facebook.com/events/331747317202681/ 

Gratis toegang. Inschrijven via info@zij-kant.be

 

Hij-kant maakte voor de gelegenheid ook een filmpje en interviewde verschillende mannen op straat:

uitnodiging-mannendag-2016

Internationale Mannendag 2015

Op 19 november vieren we Internationale Mannendag. Voor één dag dopen we de progressieve vrouwenbeweging zij-kant om tot hij-kant en zetten we de mannen in de schijnwerpers.

Waarom? Dat lees je hier!

Ons MANifest:

Mannen…

– werken te hard (ze zitten 6 uur per week langer op hun job dan vrouwen)

– zien hun kinderen weinig (vaderschapsverlof is beperkt tot 10 dagen, 7 op de 10 vaders nemen geen ouderschapsverlof op)

– lopen risico’s op straat (ze zijn dubbel zo vaak slachtoffer van fysiek geweld buitenshuis)

– mogen nog te weinig zorgen (in de Vlaamse gezinszorg zijn ze met 3%, in de verpleegkunde met 14%)

– staan meer onder druk om te presteren (wat zich vertaalt in hogere zelfmoordcijfers, meer drank- en druggebruik en daden van geweld)

– sterven vroeger (vrouwen leven gemiddeld vijf jaar langer)

– staan altijd in de file (driekwart van de bedrijfswagens gaat naar een man)

– zijn slachtoffer van partnergeweld (1 op de 10 mannen gedurende het afgelopen jaar)

– besturen het land (it’s a dirty job, but someone’s gotta do it)

– …

En jij? Wat vind jij vandaag de dag nog de grootste mannendiscriminatie? Vertel het ons en vul het MANifest aan op onze Facebook-pagina of laat een reactie achter op deze site.

Als progressieve vrouwenbeweging geloven wij dat gelijke kansen v/m in alle richtingen gaan. Feminisme is immers niet enkel een vrouwenzaak, het is een gelijke-rechten-zaak. Ook mannen krijgen immers te maken met genderdiscriminaties. Zij zijn in het verleden vaak onze bondgenoot geweest, vandaag komen we op voor hen!

#iedereenfeminist #femanisme

Internationale Mannendag 2013

Mannen, word feminist!

zij-kant geeft naar aanleiding van Internationale Mannendag het feminismevirus door. Omdat het niet alleen goed is voor vrouwen, maar ook voor mannen.

Vind je ook dat:

  • meisjes en jongens beiden een goede opleiding verdienen?
  • het werk van vrouwen evenveel waard is als dat van mannen?
  • een vrouw ongehinderd op straat moet kunnen wandelen, ongeacht de lengte van haar rok?
  • vaders net zo goed voor kinderen kunnen zorgen als moeders?

Ja? Je lijkt feminisme opgelopen te hebben. Geen paniek. Feminisme streeft naar de gelijkheid van vrouwen en mannen en is goedaardig. U wordt er zelfs als man beter van. Wat dacht u bijvoorbeeld van een beter evenwicht tussen uw job en uw privéleven? Of van zeer gemotiveerde collega’s, omdat ze hetzelfde loon en dezelfde loopbaanmogelijkheden als jijzelf krijgen?

Andere symptomen kunnen zijn:

  • een evenwichtige verdeling van taken in het huishouden;
  • vrouwen in managementfuncties;
  • vaders die hun kinderen aan de schoolpoort opwachten.

Op lange termijn kan feminisme leiden tot:

  • een hogere levensverwachting bij mannen;
  • minder zelfdodingen bij mannen;
  • minder geweld tegen vrouwen en mannen;
  • betere relaties tussen vaders en kinderen en tussen partners.

Feminisme is een epidemie die zich langzaam maar zeker over onze wereldbol verspreidt. Aanvankelijk ging het om enkele afzonderlijke gevallen, zoals het vrouwenstemrecht in Nieuw-Zeeland (1893) en Finland (1907). Het wordt al een tijdje in België gesignaleerd. De laatste decennia breekt het overal door.

Deze ontwikkelingen boezemen sommigen angst in, maar wetenschappers benadrukken dat ze volledig goedaardig zijn. Zij voeren verder onderzoek naar de oorzaken, de verspreiding en de gevolgen van dit fenomeen voor mannen.

Kan feminisme gestopt worden? Wellicht niet. Men probeerde het met man en macht te bestrijden, maar er lijkt geen houden meer aan. Feminisme zal zich blijven verspreiden tot volledige gelijkheid tussen vrouwen en mannen bereikt is. zij-kant draagt hiertoe bij. Tijdens Internationale Mannendag roepen we daarom mannen op: word feminist!  Want in onze strijd voor gelijkheid zijn vrouwen en mannen immers elkaars bondgenoten.

Omdat niet alle virussen even onschuldig zijn als het feminismevirus, kan je je maar beter beschermen deze winter. Daarom geeft zij-kant een uniseks pakket met een warme muts en sjaal weg. Like, deel of retweet tot 24 november 2013 ons statement “Ik ben feminist m/v” op Facebook en Twitter en maak zo kans op ons winterpakketje.

Lees ook onze opiniestukken over Internationale Mannendag (2011 en 2012).

Internationale Mannendag 2012

Happy Men’s Day!

De Internationale Vrouwendag, die wereldwijd op 8 maart wordt gevierd, bestaat al meer dan 100 jaar. De Vlaamse Vrouwendag, die traditioneel plaats heeft op 11 november en elk jaar in een andere Vlaamse stad wordt georganiseerd, viert dit jaar haar 41ste verjaardag in Oostende.

Maar wist je dat er ook een Internationale Mannendag is op 19 november? Het initiatief is in 1999 ontstaan in Trinidad en Tobago en wordt gesteund door de Verenigde Naties. International Men’s Day (IMD) wordt tegenwoordig in meer dan 50 landen over de hele wereld gevierd, zoals Australië, de Verenigde Staten, Singapore, Jamaica en Hongarije.

De doelstellingen van IMD zijn de volgende:

  • Positieve mannelijke rolmodellen promoten: niet beroemde acteurs of sportlui worden in de schijnwerpers gezet, maar wel de gewone man in de straat.
  • De positieve bijdrage van mannen aan onze samenleving in de kijker zetten.
  • Aandacht hebben voor de gezondheid en het welzijn van mannen.
  • De discriminaties waar sommige mannen mee te maken krijgen onder de aandacht brengen.
  • Het bevorderen van gendergelijkwaardigheid en het verbeteren van genderrelaties
  • Een betere en veiligere wereld creëren waar iedereen kan groeien volgens de eigen mogelijkheden.

Waarom vraagt zij-kant aandacht voor Internationale Mannendag?

Het ouderschap heeft een grote impact op een gezin. Jonge ouders zijn constant op zoek naar een evenwichtige verdeling tussen werk en gezinsleven. Meestal past de moeder haar tijdsbesteding aan. Zo worden de maatregelen die beide verzoenen overwegend door vrouwen opgenomen. In 2010 was bijvoorbeeld 73% van de werknemers in ouderschapsverlof een vrouw, terwijl de meeste mannen voltijds blijven werken.

De komst van een kind heeft verregaande gevolgen voor de carrière van een vrouw: ze krijgt minder uitdagend werk, mist promotiekansen, gaat deeltijds werken en verdient uiteindelijk gemiddeld 22% minder dan een man. Tegelijkertijd besteedt ze zo’n 8,5 uur meer aan het huishouden dan een man. zij-kant wil mannen stimuleren dit onevenwicht recht te zetten, onder andere door vaker deeltijds te gaan werken. Mannen lijken trouwens meer en meer gewonnen voor dit idee. Tussen 2007 en 2011 verdubbelde het aantal vaders in ouderschapsverlof tot 14.454.

Deze evolutie mag nog versterkt en versneld worden. Naast de overheid heeft het bedrijfsleven hierin een grote rol te spelen. Zij moeten omwille van de diversiteit binnen een bedrijf en de bevordering van de werkgelegenheid van mannen en vrouwen beter rekening houden met het ouderschap. zij-kant wil dat hierbij ook een keer naar de mannelijke werknemers gekeken wordt.

Mijn papa is op het werk

Hoe kan een bedrijf ervoor zorgen dat mannelijke werknemers een actievere rol in hun gezin spelen? Welke zijn de remmen, wat gaat er goed en wat wordt er reeds toegepast in de bedrijven? Om een antwoord op al die vragen te zoeken organiseren Monica De Coninck, Minister van Werk en Philippe Courard, Staatssecretaris voor Sociale zaken, Gezinnen en Personen met een Handicap, in samenwerking met het Instituut voor Gelijkheid van Vrouwen en Mannen  op de Internationale Mannendag de conferentie “Mijn papa is op het werk. Werk en ouderschap verzoenen, een uitdaging voor bedrijven”. De conferentie gaat door op 19 november 2012 van 9u tot 16u op de FOD Werkgelegenheid, Zaal Storck, Ernest Blerotstraat 1, 1070 Brussel. U kan zich inschrijven via het Instituut voor Gelijkheid van vrouwen en mannen. Mail uw gegevens voor 13 november 2012 naar christel.delvael@igvm.belgie.be of fax ze naar 02/233 40 32. Het volledige programma en praktische informatie zal dan zo spoedig mogelijk opgestuurd worden.

Het vaderschap in onze veranderende samenleving zal ook een van de onderwerpen zijn die op 19 november tijdens het Gelijkekansenuurtje: Internationale Mannendag in Leuven belicht zullen worden. Tom Nys (MannenWerk vzw), Marijke Weewauters (het Instituut voor de Gelijkheid van Vrouwen en Mannen), Olivier Vanhaelen (Vaderinstituut vzw), Liliane Versluys (advocate) en Wouter Kersbergen (leraar) debatteren in deze mozaïekvoorstelling over de uitdagingen waarmee de hedendaagse man geconfronteerd wordt. Toegang is gratis, maar u schrijft zich het best in via wivina.vandersteen@vlaamsbrabant.be. Voor meer info kan u op www.internationalemannendag.be terecht.

 

Internationale Mannendag 2012

Mannen zijn in nood!

Vandaag 19 november is het Internationale Mannendag, en ja, men bedoelt het ernstig. Het is dus geen initiatief van jolige liefhebbers van bikinibabes, niet eens bedoeld voor mannen die denken dat het elke dag mannendag is. ‘Ook mannen worden gediscrimineerd.’

Internationale Mannendag bestaat al sinds 1999. Vera Claes van het Instituut voor de Gelijkheid van Vrouwen en Mannen was de eerste die de dag vorig jaar kenbaar maakte in België. Toen was het nog een vermelding in een opiniestuk naar aanleiding van Nationale Vrouwendag. Vandaag organiseert het IGVM de conferentie ‘Mijn papa is op het werk’. “We willen het bedrijfsleven aansporen om meer rekening te houden met alle werknemers met kinderen in plaats van vooral de moeders”, aldus Claes. Vera Claes is overtuigd van de urgentie van een Internationale Mannendag. “Mannen zijn in nood”, zegt ze. “Uit onderzoek van het IGVM blijkt dat hun levensverwachting lager ligt dan die van vrouwen, 77 jaar voor mannen tegenover 82 jaar voor vrouwen. Op hun twintigste hebben jongens vier keer meer kans om te overlijden dan meisjes; 69 procent van de verkeersongevallen wordt veroorzaakt door mannen, bij de dodelijke ongevallen is 75 procent een man; 13 procent van verkrachtingsslachtoffers zijn mannen die door andere mannen worden verkracht; 72 procent van de zelfdoders zijn mannen.” Ook mannen krijgen te maken met discriminatie, stelt Vera Claes. “Volgens de cijfers worden mannen minder gemakkelijk aanvaard in de zorgsector waar vrouwen duidelijk in de meerderheid zijn. Ook in het onderwijs zijn mannen ondervertegenwoordigd. In echtscheidingszaken worden mannen in het toewijzen van de kinderen nog te vaak benadeeld door rechters die ervan uitgaan dat kinderen beter af zijn bij hun moeder. Het aantal vaders dat ouderschapsverlof opnam verdubbelde tussen 2007 en 2011. Toch ontmoedigt men op de werkvloer mannen die deeltijds willen werken om voor de kinderen te zorgen. De zorgvader wordt nog steeds als een watje gezien, wat de drempel veel groter maakt. Dat maakt het voor vaders die willen zorgen erg moeilijk. “Vandaag is het nog al te vaak de moeder die een stap terugzet voor de kinderen. Maar de combinatie werk en gezin is niet alleen een vrouwenzaak, maar een zaak van vrouwen én mannen. Dat moet worden opengetrokken. We moeten nadenken over de vraag hoe bedrijven mannen kunnen aanmoedigen om een actievere rol in hun gezin te spelen.”

Bondgenoten

Wie de url www.mannendag.be intikt op internet, belandt vreemd genoeg op een pagina van zij-kantdie over de Internationale Mannendag gaat. Dat uitgerekend de vrouwenbeweging zich aan de zijde van de mannen schaart, is minder bizar dan het lijkt, vindt Claes. “Als feministe streef ik naar een grotere gelijkheid, ook voor mannen. Alle grote successen die de beweging de voorbije 25 jaar heeft geboekt, werden dan wel bepleit door vrouwen, maar waren er niet gekomen zonder de steun van mannelijke bondgenoten. Het is niet meer dan eerlijk dat de vrouwenbeweging mannen steunt als er voor hen regelingen nodig blijken. Mannen en vrouwen moeten partners zijn, elkaar bevechten is niet meer van deze tijd. Wat uiteraard niet betekent dat we niet zullen blijven sensibiliseren naar vrouwen toe. Als uit cijfers blijkt dat negen op de tien slachtoffers van partnergeweld vrouwen zijn, dan moeten we daar op blijven werken. Alleen mogen we niet vergeten dat één op de tien een man is, en dat dat ook niet niets is.” Discriminatie onder de aandacht brengen is niet de enige doelstelling van Internationale Mannendag. Op de website van International Men’s Day staan ook objectieven als meer aandacht voor de gezondheid en het welzijn van mannen, het bevorderen van de gelijkwaardigheid en de relaties tussen de geslachten, en de focus op positieve mannelijke rolmodellen. Nieuw is mannendag niet. Sinds de jaren zestig gingen er mannenstemmen op om naar analogie met Vrouwendag een Mannendag te organiseren. Omdat ze er ook recht op hadden, omdat ze hun verwezenlijkingen ook in de verf wilden zetten. Hier en daar vierden mannenorganisaties hun eigen dag op 23 februari, twee weken voor 8 maart, Internationale Vrouwendag. In 1994 deed de Amerikaanse professor Mannenstudies, Thomas Oaster, een eerste poging tot het officialiseren van mannendag. Maar het lukte hem niet om internationale ruchtbaarheid te krijgen. Verenigingen en groepen vonden elkaar niet over de grenzen heen, en het initiatief liep een jaar later uit op een sisser.

Cricketrivalen

Dat er toch een draagvlak was voor mannen en hun noden, bleek uit het enthousiasme waarmee in 1999 op 19 november International Men’s Day werd ingevoerd op de eilandennatie Trinidad en Tobago. De man achter het idee is Jerome Teelucksingh, een geschiedenisprofessor die vond dat er meer mannelijke rolmodellen nodig waren waar jonge mannen zich aan kunnen spiegelen. Omdat hij zijn eigen vader als een belangrijk rolmodel had ervaren koos hij diens verjaardag als datum. De Unesco steunde het initiatief, wat uiteindelijk heeft geleid tot een vaste datum. Eens dat was bepaald en de dag succesvol bleek, vond het initiatief snel navolging in Jamaica (in 2001) en Australië (in 2003). India sprong in 2007 op de trein, al bleek de nobele reden in eerste instantie te zijn dat cricketrivalen Australië en Jamaica, Trinidad en Tobago al meededen. In China wordt de dag mee gepromoot door magazines als Men’s Health, FHM en Esquire, en was er afgelopen jaar oproer rond de vraag of mannen ook een halve dag vrij kregen van hun werkgever, net zoals vrouwen op Internationale Vrouwendag. Welke acties men voert, wordt ingevuld door de deelnemende organisaties per land. In Australië wordt bijvoorbeeld nauw samengewerkt met de vaderorganisatie Dads4Kids. In België blijft Internationale Mannendag voorlopig nog kleinschalig. Naast de conferentie op het ministerie voor Tewerkstelling organiseert de provincie Vlaams-Brabant in het Provinciehuis een gelijkekansenuurtje waar onder meer advocate Liliane Versluys een uiteenzetting zal geven over juridische knelpunten in relaties. Tom Nys van vzw Mannenwerk zal het hebben over hoe jongens mannelijke rolmodellen nodig hebben om op te groeien tot rijpe volwassenen. Het is ook Nys die de Belgische website www.internationalemannendag.beregistreerde. Vera Claes: “Het is nog pril maar het is een begin. We hebben die Vrouwendagen en Mannendagen nodig, maar uiteindelijk zou elke dag van het jaar een vrouwen- én mannendag moeten worden.”

Interview met Vera Claes, nationaal secretaris van zij-kant en voorzitter van de raad van bestuur van het Instituut voor de Gelijkheid van Vrouwen en Mannen (IGVM), naar aanleiding van Internationale Mannendag (De Morgen, 19 november 2012).

 

Internationale Mannendag 2011

Opinie: Vrouwelijke steun voor Mannendag

Zoals een Vrouwendag nodig blijft, is ook een Mannendag van doen, vindt Vera Claes, nationaal secretaris van zij-kant. Tot het moment dat élke dag zowel mannen- als vrouwendag is.

Ik heb er al zo’n 20 Vrouwendagen opzitten, elk jaar op 11 november. Ook op de Internationale Vrouwendag van 8 maart ben ik telkens van de partij voor een of andere actie waarmee we de genderongelijkheid op internationaal niveau onder de aandacht brengen. En bijna elk jaar komt de vraag terug: ‘Is dat nu nog nodig, zo’n Vrouwendag?’ Want hebben vrouwen niet dezelfde rechten en plichten? Zijn ze nu nog altijd achtergesteld, gediscrimineerd, onderbetaald en vaker slachtoffer van geweld en eerroof? En als zo’n vrouwendag nodig is, hebben we dan ook geen mannendag vandoen?

In het buitenland is die er wel. Op internationaal niveau wordt sedert 1999 op 19 november een ‘International Men’s Day’ georganiseerd, een initiatief dat voor het eerst het daglicht zag in Trinidad en Tobago en gesteund wordt door de VN. Dit geografisch beperkte initiatief krijgt nu navolging in ongeveer 60 landen, inclusief een bescheiden tak in Vlaanderen.

En ja, er is wel iets voor te zeggen, zo’n mannendag. Uit onderzoek van het Instituut voor de Gelijkheid van Vrouwen en Mannen (IGVM) blijkt dat een niet onaanzienlijk deel van onze mannelijke bevolking ook te maken krijgt met een of andere vorm van partnergeweld, het thema van deze 40ste Vrouwendag. Niet minder dan 10,5 procent van de mannen die aan het onderzoek deelnamen, verklaarden dat zij gedurende de afgelopen 12 maanden voor het onderzoek minimum één daad van geweld hadden moeten ondergaan, feiten gepleegd door hun partner of ex-partner. Dat is nog altijd veel minder dan de 14,9 procent vrouwelijke slachtoffers, maar meer dan een op tien is niet niks. Meer algemeen zijn mannen vaker het slachtoffer van verbaal geweld en van slagen en klappen en worden ze ongeveer even vaak geconfronteerd met intimidaties. Bij vrouwelijke slachtoffers gaat het evenwel vaker over partnergeweld in zich herhalende geweldsituaties, terwijl mannelijke slachtoffers vaker getuigen van eenmalige gebeurtenissen met een onbekende dader, dus buiten de reguliere relatie. Opmerkelijk is ook de vaststelling dat mannen zowel in de hoedanigheid van dader als van slachtoffer vaker betrokken zijn bij geweld in de openbare ruimte. Psychologisch geweld is voor beiden meer frequent en hier is nauwelijks onderscheid naar geslacht op te merken.

Ook ik ken ze, mannen bij wie het ‘onder de sloef liggen’ pijnlijk letterlijk mag genomen worden, met alle gevolgen van dien. Bovendien blijkt onderrapportering bij mannen een groter probleem. Nog geen 10 procent van de mannelijke slachtoffers uit het onderzoek deed aangifte bij de politie. Het beeld van ‘de geslagen man’ roept toch al snel een sukkelachtig wezen op dat er niet in lukt zijn eigen mannelijkheid te verdedigen.

Als vrouwenbeweging voeren we al enkele jaren sensibiliseringscampagnes tegen partnergeweld, en telkens luidt de boodschap: ‘Laat het er niet bij, zorg dat het geweld niet escaleert, zoek hulp, doe aangifte’. Die aanbeveling wordt, zo tonen de politionele statistieken, stilaan door meer en meer vrouwen opgevolgd. De drempel om aangifte te doen, lijkt minder hoog en dat is een goede zaak. Zo kan het geweld tijdig worden aangepakt en hopelijk een halt worden toegeroepen. Voor mannen ligt dit blijkbaar toch nog anders en is de schaamte groter dan de behoefte om actie te ondernemen.

Een heuse mannendag zou nog nuttig kunnen zijn om enkele andere ongelijkheden aan te kaarten. Het blijft een hardnekkig feit dat vrouwen wekelijks gemiddeld 8,5 uur langer in het huishouden werken dan hun mannelijke partners. En uit onze jaarlijkse Equal Pay Day-statistieken blijkt onomstreden dat vrouwen nog altijd per maand 23 procent minder verdienen. Dit wil niet zeggen dat we op een mannendag onze liefste partners moeten leren strijken en de was sorteren, maar wel dat de tijd van werk en ontspanning meer gelijk moet verdeeld worden. Sensibilisatie naar mannen is hierover ook nodig.

In het rapport Vrouwen en mannen in België van het IGVM, dat begin volgend jaar wordt gepubliceerd, komen nog wel enkele andere ongelijkheden aan de oppervlakte. Zo is het opleidingsniveau bij de generatie 25 tot 34 jaar duidelijk in het voordeel van jonge vrouwen: maar liefst 49 procent van de vrouwen tussen 25 en 34 jaar is hoger opgeleid tegenover 38 procent van de mannen uit die leeftijdscategorie. Maar dat vertaalt zich nog onvoldoende op de werkvloer. Vaderschapsverlof en ouderschapsverlof voor mannen worden op de arbeidsmarkt minder makkelijk aanvaard.

Ben ik als notoire feministe nu plotseling de voorvechter geworden voor meer mannenrechten? Ja, als het over de gelijke verdeling van zorg en job gaat, over evenwaardige opleiding en loon, over het recht je kinderen op te voeden en tijd met hen door te brengen. Kortom, over het doorbreken van clichés over vrouwen én mannen.

Zolang de politiek, de rechterlijke macht en de academische wereld in de praktijk mannenbastions blijven, zijn er ‘vrouwendagen’ nodig. Maar ik hoop geen 20 jaar meer te moeten wachten tot elke dag van het jaar een vrouwen- én mannendag wordt.

Vera Claes is nationaal secretaris van zij-kant, de progressieve vrouwenbeweging, en voorzitter van de raad van bestuur van het Instituut voor de Gelijkheid van Vrouwen en Mannen.

Dit opiniestuk verscheen op 9 november 2011 in De Morgen.

Laat de wereld weten hoe jij (v/m) over échte mannen denkt en vertel ons op www.mannendag.be hoe echte mannen clichés doorbreken. De leukste en origineelste inzending wint een romantisch diner voor 2 in een Michelin sterrenrestaurant.

 

Geplaatst in Nieuws.

Eén reactie

  1. Hallo ! Deze artikels zijn 4 jaar oud , ik ben weliswaar voorstander van absolute gelijkheid tussen vrouwen en mannen, meisjes en jongens. Als gewezen lerares op een overwegend jongensschool, veel gepest door seksistische beledigingen, genre “koe”, “dikke tette” en ga zo maar door tot racistische beledigingen tav mijn echtgenoot.
    Mijn kleinkinderen zijn jongens en hun ouders doen hun best om de rollenpatronen te doorbreken : mama werkt veel en papa poetst, kookt op woensdag en is in de schoolvakanties huisman want leraar.
    Mijn “neefje” vindt de mooiste kleur, roos en vindt turnen, zwemmen en dansen leuk. Voetbal moet van papa, want nu is hij niet meer bang voor grote, stoere pestkoppen.
    Mijn vader, geboren en gestorven vorige eeuw stemde altijd voor een vrouw en vond dat vrouwen moesten ( kunnen) studeren.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>