| zij-kant hoofddoekenstandpunt |
|
| maandag 08 maart 2010 | |
 Naar aanleiding van de actualiteitsdiscussie over de hoofddoek werkte zij-kant hierover een standpunt uit. Met dit standpunt wil zij-kant een serene bijdrage leveren aan het hoofddoekendebat en enkele dringende aanbevelingen formuleren. Lees hier het volledige hoofddoekenstandpunt. Standpunt: zij-kant wil als progressieve vrouwenbeweging vanuit een socialistische visie werken aan de emancipatie en evenwichtige participatie van vrouwen en mannen in de maatschappij. Progressiviteit definiëren we als de zoektocht naar een rechtvaardige maatschappij voor iedereen, met de overtuiging van de maakbaarheid van die maatschappij. Socialisme staat voor ons gelijk met solidariteit. Solidariteit bekomen we door de kloof wij/zij te verkleinen, dichter bij elkaar te komen, begrip en respect te tonen voor en hetzelfde begrip en respect te krijgen van de andere in onze gediversifieerde samenleving. Een pluralistische samenleving is de veruiterlijking van een maatschappijmodel, waarbij ernaar gestreefd wordt rechten en plichten te garanderen voor elk individu. Het dragen van een hoofddoek is binnen de islam een individuele keuze van vroomheid. Wij weigeren mee te stappen in de denkwijze dat een hoofddoek een bewust verzet is tegen het Belgische maatschappijmodel. Wij gaan er met onze kennis van de islam en door samenwerkingen met moslimvrouwen van uit dat de hoofddoek de intrinsieke waarde van de vrouw als mens en als burger niet ondermijnt. zij-kant is er zich van bewust dat een zeer kleine groep vrouwen zich sluiert uit religieus-fanatieke overwegingen en betreurt dat deze groep het imago van “de” islam overschaduwt. Enerzijds merken we dat de media niet actief genoeg op zoek gaat naar vertegenwoordigers van de modale islam en veelal de extreme stemmen aan het woord laat of in beeld brengt. Deze ongenuanceerde beeldvorming is mede verantwoordelijk voor misvattingen over “de” islam en haar zeer verscheiden gemeenschappen. Wij erkennen anderzijds dat individuele gematigde moslims zich niet geroepen voelen om zich op te werpen als “woordvoerder van een hele gemeenschap”. Toch ijveren wij ervoor om meer moslims en moslima’s te horen, hetzij via de pers, hetzij via bestaande verenigingen. zij-kant vindt het niet meer dan normaal dat zij als sociaal-culturele beweging moslima's en vrouwen uit moslimgemeenschappen bereikt, hun vertrouwen wint en met hen in dialoog treedt. De vrijheid van een individu wordt beperkt door de vrijheid van een ander, maar ook door reglementen en bepalingen die gelden binnen de Belgische instellingen. Eénieder die zich verbindt aan een Belgische instelling, zij het voor werk, onderwijs, sociale voorzieningen of andere, is aan de geldende reglementen gebonden. Religie blijft onderworpen aan het seculiere model van de Belgische staat. Toch maken lokale en regionale verschillen in onze overgereglementeerde samenleving het niet eenvoudig om een eenduidige visie te ontwaren. Het Belgische onderwijssysteem, als voorbeeld van dergelijke instelling, staat internationaal gezien hoog aangeschreven, maar faalt op het vlak van gelijke kansen en diversiteit. Anderzijds mag het dragen van een hoofddoek niet verboden worden tenzij in welbepaalde gerechtvaardigde situaties omwille van groepsdruk, veiligheidsredenen en om redenen die absolute neutraliteit vereisen van degene die de functie uitoefent. Ingeval een verbod is voorafgaand sociaal overleg en sociale dialoog hoe dan ook een must. Daar waar sprake is van familiale of maatschappelijke dwang om de hoofddoek te dragen, zouden de Belgische hulpinstanties ook effectieve en efficiënte hulp moeten aanbieden opdat meisjes / vrouwen aan dergelijke situaties kunnen ‘ontsnappen’. De lange emancipatiestrijdstrijd in ons land om te komen tot gelijk(waardi)e politieke en sociaal-economische rechten voor vrouwen en mannen, heeft ons tot belangrijke inzichten gebracht. Er is een brede beweging nodig om vrouwen te overtuigen voor hun rechten op te komen en te genieten van de vrijheden die onze maatschappij aan vrouwen biedt. Deze doelstelling kan enkel bereikt worden : - Indien ook mannen geëmancipeerd worden en de emancipatie van de vrouwen nastreven. - Indien vrouwen onbegrensd toegang (blijven) hebben tot alle niveaus en levenssferen, in het onderwijs, op het werk, in de publieke ruimte. Een scheiding der seksen of der gemeenschappen leidt niet tot een maximale kennis van “de andere”. - En indien gewijzigde heterogeniteit van de samenleving erkend wordt binnen de vrouwenbeweging zelf.. De gezinscontext is overigens een zeer belangrijke motor voor het bewerkstelligen van emancipatie. Dit geldt eens te meer voor de moslimgemeenschappen aangezien zij sterk familiaal leven. Op basis van het bovenstaande, formuleert zij-kant de volgende dringende aanbevelingen:
|